09:58 28/05/09 perşembe

”bişey olsun veya olmasın ben bilmesini istiyorum…sadece bilsin istiyorum…gerçek yada yalan…fena olmazdı bişeyler yaşansa…bitti….son saatler bile diyebilirim…korkuyorum…şu koskoca bilinmezlikte…telaşlıyım çünkü sonumdayım…bi anlayabilseler bendeki değerini…bi farkedebilseler zamanın tükendiğini…ya bugün yada yarın herşey çoktan bitmiş olucak…ya bugün yada yarın onu son görüşüm olucak…bunu düşünmek bile öyle üzüyo ki öyle acı veriyo ki…bugün veya yarın bişeyleri son düşünüşüm…daha sonra düşünmek değiştirmiycek çoğu şeyi…anlamsızlık olucak sadece…öyle korkuyodum ki bunu kendime söylemekten…en sonunda söyliyceğimi bile bile…çırpınışlarım boşunaydı…işe yaramazdı ki…durduramazdı ki zamanı….ve şimdi o andayım….uzun zamandır beklediğim ama hiç gelmesin istediğim andayım…ve asla duymak istemediğim o kelime dilimde ve kulaklarımda….basit ama yaşaması benim için zor bi kelime…söylüyorum şimdi ”bitti”…o bitti…güzel yüzü bitti…nerde olduğunu bilmek bitti…onu izlemek bitti…umut bitti…bitmeyen tek şey sevgisi….duyulan veya görülen biçok şeyin bitiremediği o büyük sevgisi…”

ve şimdi

19:02 29/05/09 cuma

”bilmesini istiyodum biliyodu bu yeter sanıyodum ama olmadı….onu herşeyden çok sevenin kim olduğunuda bilsin istedim daha sonra…bi kaç kere ben denedim ona bunu söylemeyi ama bu da olmadı…zaman tükendi demiştim…kendime verdiğim şanslar yaver gitmemişti….ve tekrar aynı cesareti toplayamazdım…vazgeçmiştim çoktaan…dün yazmıştım üstteki yazıyı….ve bugünü tek ve son şansım olarak görmüştüm…evet öyleydide….ve o şans dediğim şey….oldu gibi…bugün ya bilirdi yada söylemeye asla fırsat olmazdı…ve bugün artık biliyo….bişeyler yaşansın veya yaşanmasın demiştim….herşeyi göze almıştım….şimdi yemin ederim ne düşündüğü umrumda değil…çünkü bunun bi önemi yok….anlamaz çünkü biliyorum…bugün hiç görmedim aslında onu….biliyo olmasnda benim sayemde olmadı zaten….ya bugün yada yarın herşey çoktan bitmiş olucak demiştim dün…..evet bügün herşey çoktan bitmiş bi halde…ya bugün yada yarın onu son görüşüm demiştim…..evet dün onu son görüşümdü….bugün veya yarın bişeyleri son düşünüşüm demiştim dün….evet bugün bişeyleri son düşünüşüm…eve to korktuğum kelimeyi haykırıyorum şimdi kendime…zaman çoktan tükendi ve biçok şey çoktan bitti….”
||demet…

||demet…

                                                                                                               ∫∫deMet…

evrimin duğum günü bugün….aynı zamanda herşeyin farkına vardığı gün….saat 22:15 ‘ te başlayıp 22:40 ‘ ta tamamladığım ve 00:00 ‘ da göndermeye hazırlandığım bir doğumgünü mesajı sayesinde hemde…bende onu biraz olsun nasıl gülümsetebilirim diye düşünürken farkında olmadan böyle bi işe  yaradım ….imkansız geliyodu oysa bana ona bunları anlatabilmek…..dünyanın sonu demekti onun için yaşamak anlamsızdı o cuma günü duyduklarından sonra….neyse artık hepsi geçti bitti….:) işte o doğum günü mesajı

” her ne kadar sana anlamsız geliyo olsada yasamak (sanki bana cok anlamlı geliomus gibi) ama aslında tahmin edemyceimz kadar anlam yüklü herşey…hep olduklari için yok gibi görünen değerler mesela….kardeşten öte arkadaşlar yada seni coğu zaman sinir edebilme yeteneğine sahip olan ama aslında kimseye olmadığı kadar sevgi duyulan aile….hayatımızda en çok olmasını istediğimiz insan olmayınca bu büyük değerler yokmuş gibi geliyo….nedeni nedir bilinmez ama öyle işte….ben arkadaşın olarak senin hep yanında olduğumu ne kadar hissettirebiliyorum bilmiyorum….çok vıcık vıcık ilişkilerden hoşlanmıyorum biliyosun….fazla yavşamadan en çok ne kadar sevebilirsem o kadar sevdim seni….kalıplaşmış bu artık ama ben ta en derinden hissederek söylüyorum iyiki varsın….ben çogu zaman yanında olamıyorum belki ben senin için diilim ama sen benim için bi tanesin…yerine koyabiliceğim başka kimse yok inan….düşünürken şimdi bunları ufaktan sicaklığını hissettim göz yaşlarımın yanaklarımda…basit bi dersane günü başlamıştı herşey….yatılılarda paylaşmıştık çoğu şeyi…aklımın ucundan geçmemişti oysa bu kadar yakın olabiliceğimiz….aslında hepsi senin sayende oldu….senin vefalılığın sayesinde….oksden sonra bile aradın hep…dersane bitince herşey bitti diye düşünmüştüm oysa ben….o zamana kadar ne biliym olmamıştı bana değer veren beni arayan bi arkadaşım….tuhaf gelmişti sıcaklığın….samimydin…hepsinden öte gerçektin….öyle hissetmiştim….inandim ben bütün bunlara….kaybetmek istemedim….hiç bitmesin istedim….cağırdığında geldim bende….aynı okuldaydık aynı sınıftaydık yanımdaydın ve ben mutluydum…..şimdide öylesin yanımdasın umarım hepte öyle olursun….şimdi sana çok çok teşekkür ediyorum…..iyiki esirgemedin seni benden….iyiki doğdun arkadaşım…”

hepsi buydu işte…..                                     ∫∫deMet…

27/03/09 cuma

bir cuma günü…haddimiz olmayarak…elifimizin hayvan severliği sayesinde gereksiz yere sahiplendiğimiz üstüne üstlük birde isim koyma cesaretini gösterdiğimiz zavallı bir kedidir e.f.e…zavallı diyorum çünkü çikolatalı sütle çikolatalı kek yiyebilen ender kedilerdendir e.f.e….:) yer mi yemez mi diye tartışacak lüksümüz yoktu çünkü e.f.e açtı ve kantinde ona alabileceğimiz başka yiyecek yoktu…bizde ona elifin damak tadını uyguladık ve çikolatalı bişeyler aldık…:) o da afiyetle yedi…rüzgarlı bi gündü…e.f.e üşümemek için her ne kadar  tüylerini kabartsada üşüyodu…sen nerden biliyosun diyceksiniz…çünkü e.f.ecik titriyodu…elifin hayvan sever yüreği dayanır mı hiç buna…tüy dökme mevsiminde demeden aldı kucağına bide güzel sarıldı…üstü başı tüy oldu tabi…neyse zil çalmıştı gitmemiz gerekiyodu…dier bi hayvan sever özellikle kedi sever arkadaşımız evrim eve götürmeyi bile düşündü ama kısmetolmadı…:) o günden sonra br daha göremedik e.f.e yi…neden efe diilde e.f.e şeklinde yazdığım belki bi soru işareti olmuştur o muhterem beyninizde….hemen aydınlatıym…o üç harf üçümüz adına özel üç zat-ı muhteremin baş harfleridir…:) neyse daha fazla uzatmıyım…işte e.f.enin hikayesi bu…bu arada bende neden böyle bişey yazma gereği duyduğunu bilmeyen    ∫∫demet…

                                                        ∫∫deMet